غــــــــ ــمــــ ــگـــــ ــیـــن
گـمان میـکردم قـانع بـاشیو بـه شـکستـن دلـم اکتـفا کـنینه ایـنکه فستـیـوالـی از دروغ به راه بـینـدازیو در آخـر بـگویـی :“میـروم تا اذیـت نـشوی بـهتـرین مـن!”